سجاد سیفی

تَب نوشته های وِب

سجاد سیفی

تَب نوشته های وِب

آشنایی
سجاد سیفی

کوله بار غزلم بسته سفر خواهم کرد
دل به دریای دلت داده گذر خواهم کرد
ابر غم آمد و بر سطح دلم باریدم
بر دل سنگ خودم خورده اثر خواهم کرد
صحبت عشق زیاد است ولی فرصت کم
حرف دل را به تو گفته مختصر خواهم کرد
راه من از طرف شهر شقایق افتاد
گونه ی سرخ شقایق تر تر خواهم کرد
سینه ی من صدفی وسعت چشمت آبی است
خون دل می خورم این اشک گوهر خواهم کرد
گاه در طول سفر جاده پر از سنگ شب
با قدم های تو این راه سحر خواهم کرد .

پیام های کوتاه
  • ۲۴ بهمن ۹۲ , ۰۰:۰۶
    محبت
آخرین مطالب
محبوب ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر
آخرین نظرات
نویسندگان

۶ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «عشق» ثبت شده است

در حمله های قبلی قلبم تیر خورده است

از ترکش غرور تو سیلی سیر خورده است

در پشت خاکریز امیدم مهربانی ات

بی عشق سرباز خسته ات زنجیر خورده است

 

تمام حاصل عشقم تو بودی

تو بودی من یکان را دو نمودی

سپس در آینه تقسیم کردیم

هزاران بیت و صدها نو سرودی

 

دلم تنگ دلم تنگ دلم تنگ

به یارم می زنم با تلفنم زنگ

شقایق این دلم خونابه خون است

ببخشا با تو گاهی می کنم جنگ

خاک غربت را سوارم روز و شــــــب         عشق را گردون غبارم روز و شــــب

"کاش می شـــد ماه زیبا روی مـــــــن         مانده بودی در کنارم روز و شــــــب"

روز و شب را مهر و ماهم می شدی         مهربانم سر به دارم روز و شــــــــب

تا حـــــریم دیدگـــــــــــــانش مــــی روم          تا ببینم چشم یارم روز و شــــــــــــب

در به در کوی غمی را رهســـــــــپار          بی تو یارم روی نارم روز و شـــــب

این تن خشکیــــــــده را تدبیر کــــــن           بر کویر دل ببارم روز و شـــــــــــــب

دست تاریکی دلم را چنــــــــــــگ زد           با تو روشن بی تو تارم روز و شب

حس شاعر ماهی در تنــــــــــگ بود           با تو در یک جویبارم روز و شــــــب

جاری ام تا آبی یک بیــــــــــــــکران           من هوای یار دارم روز و شــــــــــب

گفت روزی از سفر خواهم رسیـــــد           تا رسیدن رهسپارم روز و شـــــــــــب

 

یک شروع،

            آغاز و پایان و مسافر می رسد

یک مسافر گام هایش آفتاب

آفتاب امروز هم با او رسید

 

آسمان امروز هم سرریز فجر

فجر آمد

با نگاهش خلوت تاریک چشم را که دید

نور با پای سحرخیزش دوید

خواهشی از آینه بی تاب شد

در درونم بینهایت راه رفت

چشم هایم تا خدا بی خواب شد

راه رفتم

          با سفر

                   تا کربلا

تا طلوع آب های تشنه ی دریای عشق

تا طلوع صبح صادق از واژه ها

                                  تا رسیدن

                                               تا فرج

                                                      تا مِهر ِ آب

آب را باید شنید

"عشق را باید دورکعت خواند و رفت"

یک شروع،

           آغاز و پایان و مسافر می رسد .

 

روستای قره قشلاق -02/07/87

به دامانش برفتم با نیازی

برای دل کند یک چاره سازی

بگفتا دل به هر دامی مینداز

امان از دست این عشق مجازی